ORTADOĞU’DA NELER OLUYOR

Ortadoğu çalkalanıyor. İçten içe kaynıyor. İnsanlar meydanlara, sokaklara dökülüyor. Yıllardır kangren olmuş sorunların doğurduğu kin ve nefret ateşi, siyasi iktidarları sallıyor.

Bu olayların Ortadoğu’da büyük bir değişim ve dönüşüme neden olacağı açık. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ya toplumun değişim talepleri dikkate alınacak ya da şiddet daha da artarak bütün bölgeyi saracak.

Bölgenin siyasal ve toplumsal yapısına baktığımızda hiç de insanın içini açıcı fotoğraflar yok. Yıllardır kendi toplumundan ve toplumsal değerlerinden kopuk olan diktatörlerin oluşturduğu baskıcı, jakoben yönetimler, toplumu iyice bunaltmış durumda…

Kendileri sırça köşklerinde, zevk ve safa içerisinde yüzerken birçok yerde halkları karınlarını doyurmanın derdinde…

Bütün bunların yanında, artık insanlar eskisi gibi bilgiden uzak değil. Bilişim çağının insanlara sunduğu uydu ve internet teknolojisi, yolu ve suyu olmayan dağ başındaki bir çobanı bile bütün dünyaya bağlıyor ve farklı yaşamların da olduğu/olabileceği gerçeğini ona gösteriyor.

İnsan gibi yaşamanın ne demek olduğunu haykırıyor. Hatta, kendisinin rüyalarda bile hayal edemediği dünya nimetlerini, televole kültürünü bütün hoyratlığı ile gözlerinin önüne seriyor.

Ve insan sormaya, sorgulamaya, düşünmeye başlıyor. Adeta insan olduğunun farkına varıyor. İnsanın beynine kurt bir kere düşmeye görsün, onu yer bitirir.

Ortadoğu’daki bu siyasal yapıların mimarının; yirminci yüzyılın başlarında kendi emelleri doğrultusunda buraları şekillendiren batılıların olduğu malum…

Batılılar; Ortadoğu halkına bir gömlek dikti. Ama artık bu gömlek olmuyor. Birkaç beden küçük geliyor. Kendi çıkarları doğrultusunda kurdukları diktatörler toplumu bezdirdi. Bunlar, toplumdaki değişimi görmüyorlar ya da görmek istemiyorlar. Halk isyan ediyor. Sorumlu olarak kendi yönetimleri ile birlikte bunları başlarına bela eden batıyı görüyor.

Dolayısıyla, Ortadoğu’daki bütün bu gelişmeleri yakından takip eden büyük oyun kurucular; Ortadoğu’da kontrolsüz bir gücün gelmekte olduğunu gördüler. Kendi çıkarlarını koruyabilmek ve insanların nefretini söndürebilmek için eskimiş, kokmuş çoraplarını değiştirme telaşına girdiler.

Bu yolla bir nevi toplumun gazını almayı hedefliyorlar. Yoksa, arabın kara gözüne kara kaşına aşık değiller. Arap toplumunun insan hakları, ezilmişlikleri, yoksunlukları çok da umurlarında değil. Umurlarında olan bu topraklarda, petrolün üstünde kontrol edemedikleri bir gücün, yapının oluşma ihtimali. Onun için Libya’daki isyancılara; savaşı petrol kuyularından uzak bölgelere çekin talimatı veriyorlar.

Tabiî ki bütün bunlardan diktatörlerin haklı olduğu görüşü de çıkmaz. Yukarı tükürsen bıyık, aşağı tükürsen sakal misali…

Ama bir gerçeklik var. O da Ortadoğu’da değişim rüzgarlarının esmeye başladığı gerçeği… Bu rüzgar bugün eskimiş çorapları alıp götürecek ve yarın da yumuşatılmışlarını, sahte demokratlarını götürecektir. Kurt bir defa beyne yerleşti…

Saygılarımla…04.04.2011.

Yrd.Doç.Dr. Celil ABUZER