Toplum, bu kişilikleri anarak, varlığını, eserlerini sürdürerek, bu kişilikler üzerinden kendisini var eden toplumsal düzenin temel ilkelerini hatırlar. Bu sayede, bu ilkeler etrafında oluşan ülkü ve fikir birliği pekiştirilir.  Model kişilikler, bir toplumdaki kurucu simgelerin taşıyıcısı ve yansıtıcısıdırlar. Bu şahsiyetlerin adlarının caddelere, meydanlara, önemli yapılara ve hatta kentlere verilmesi, o kişi veya kişiliklerin ifade ettikleri simgelerin hatırlanmasını ve toplumsal hafızada canlı tutulmasını sağlar. Diğer taraftan, bu model kişiliklerin eğitimdeki, genç nesillerin sosyalleşmesindeki ve toplumsal kimliğin inşasındaki önemi yadsınamaz. Genç nesiller, yaşadığı toplumun değerlerini bu şahsiyetleri model alarak öğrenir. Dolayısıyla, eğitimde, kültür inşasında ve kültürel kimliğin oluşumunda model alma önemli bir araçtır.

    Bireyin beğendiği şahsiyetlerin ve kişiliklerin özelliklerini kendi benliğine aktarmasıdır model alma… Özdeşim kurma ve taklit ederek öğrenme olarak iki şekilde karşımıza çıkar. Günümüzde toplumumuza baktığımızda, özellikle genç kuşaklarda, kültürel değerlerimizle bağdaşmayan birçok tutum ve davranış örnekleriyle karşılaşıyoruz. Bunun elbette çok çeşitli nedenleri olabilir ama bu nedenlerden bir tanesinin de insanımıza, gençlerimize; kültürümüze örnek olabilecek model karakterlerin yeterince sunulmaması olduğunu düşünüyorum. Bugün, gençlerimize özellikle medya aracılığı ile bizim kültürel değerlerimizle hiç uyuşmayan, bize yabancı bir takım sahte (çakma) model kişilikler sunulmaya, dayatılmaya çalışılıyor. Çok sistemli bir proje ile gençlerimiz tarihi kişiliklerimizden “Model İnsanlarımızdan” uzaklaştırılıyor.

    Toplumumuzdaki ve özelde de gençlerimizdeki kültürel yozlaşmanın nedenlerini biraz da buralarda aramak gerekir. Oysa, topluma örnek olabilecek, o toplumdan çıkmış bu model kişiliklerin hayatlarında, toplumun ihtiyaç duyduğu tüm model davranış kalıplarını, dünya görüşünü, inanışlarını, tarihini ve kültürel kimliğini bulabiliriz. 

     Sevgili dostlar; toplumumuza ve gençlerimize kültürel değerlerimiz olan örnek şahsiyetlerimizi, model kişiliklerimizi ne derece tanıttığımızı yeniden sorgulamamız gerekir diye düşünüyorum. Belirttiğimiz gibi, toplumlar, bu kişilikleri anarak, varlığını sürdürerek, genç nesillere örnek model sunarak toplumsal kimliklerini devam ettirirler.  Hani, “perşembenin gelişi çarşambadan bellidir” derler ya… Gençliğimizin ne hallere sürüklendiği malum… Bu gidişat pek hayra alamet değil. Bu gidişle Allah korusun! ne gençlik kalacak ne de toplum… Zaman, bir an önce tedbir alma zamanı… Popüler kültürün dayattığı sahte yaşantılara, masal dünyalara dur demenin vakti çoktan geçiyor.  Bir an önce toplumumuza, gençliğimize bizden olan, bizim gibi olan, bizim gerçek kültürümüzü temsil eden şahsiyetlerimizi tanıtmanın yollarını bulmalıyız. Burada, gücü nispetinde toplumun her kesimine özelde de birazcık da olsa himmetini kaybetmemiş bütün aydınlara görev düşmektedir.

Saygılarımla…

25.01.2010

Yard.Doç.Dr. Celil ABUZER