|
 Değerli dostlar, gündelik yaşamımızı televizyon belirler oldu. Artık televizyondan yönetiliyoruz. Hayat akışımızı diziler belirliyor. Maşaallah! her güne bir dizimiz var. Hatta bazı günler hızımızı alamıyor bir güne birkaç dizi birden sıkıştırıyoruz.
Savaşlar, açlıklar, felaketler, zulümler, çiğnenen insanlık onuru bizi hiç mi hiç ilgilendirmiyor. Dünya batmış bize ne? Olmadı onlara da biraz “dizi” verelim. Belki dizilerimiz onları da “uyutur!”, acılarını birazcık dindirir! Ne dersiniz?
Aziz dostlar, maalesef öyle! İnanın abartı yok. Halimize bir bakalım, bahsettiğim durumdan çok farklı olmadığını göreceğiz. Toplumumuz televizyonun pençesine öyle bir düşmüş ki, televizyonla yatıp televizyonla kalkar olmuş. Gündelik yaşamımızın merkezi olmuş, ayrılmaz bir parçası haline gelmiş televizyon… Maçlar, diziler, olmadı televoleler, yarışmalar…
Çocuklarımız mı? Onlar için özel çizgi filmlerimiz, sihirli, büyülü dizilerimiz var! Çocuğumuz bir oturuyor televizyon karşısına; ondan sonra ölü mü yaşıyor mu bilene aşk olsun! Hem böylece bizi rahatsız da etmiyorlar! Mesela, soru sormuyorlar, bizden uzaklaşıyorlar! Problem çıkarmıyorlar! Akşam oturmalarını, aile sohbetlerini çoktan unuttuk. Artık birlikte “dizi oturmaları!” yapıyoruz. Daha olmadı dizi savaşları başlatıyoruz, benim dizim senin dizini döver diye! Benim dizi bir başlasın, her şeyi unutuyorum. Dünya umurumda değil!.. Ülke batmış-çıkmış, birileri toplum olarak bütün bir geleceğimizi ipotek altına almış bana ne! Benim dizim hepsinin hakkından gelir. Daha olmadı, “Polat abiye, Memati abi”ye söylerim, canlarına okur! Merak etmeyin, her yaşa, her duruma göre dizilerimiz var. Seç beğen al…
En renklileri gençlerimiz için olanları… Hele okul dizilerimiz var, süper! Öğretmen nasıl üçkağıda bağlanır? Kız nasıl tavlanır? Erkekler nasıl yola getirilir? İnsanlar birbirlerine nasıl kırdırılır? Hepsinin cevabı var. Çok zorlanırsanız; “Yüce Onus”tan izin alıp “Selena” ya başvurabilirsiniz, o halleder! Dert ettiğiniz şeye bakın! Toplumumuz S.O.S. veriyor, elden gidiyor. Hayatı, sadece dizilerde ve televolelerde gösterilen sahte dünyalardan ibaret zanneden ruhsuz, idealsiz, fikirsiz, amaçsız ve umarsız bir gençlik yetişiyor. Yaşam, nasıl olursa olsun kısa yoldan köşe dönme, yeme, içme, zevk, oyun, eğlence olarak görülüyor. Tabi bu da “oyun kuranların!” işine geliyor. Yine onların gemileri istedikleri yönde ilerliyor. Gençlik elden gidiyormuş kime ne? Önemli olan onların sinsi emelleri, çıkarları… Vatan, Millet, Sakarya… Hepsi tarih oldu, masalsı bir dünyada kaldı.
Aman açmayın o kutuyu! Bu millet uyanmasın! Bu gençlik uyusun! Ne olur ne olmaz, o eski günleri, atalarını, üç kıtada at koşturduklarını hatırlayacak olurlar! Aman fırsat vermeyin! Televizyonuyla, meşhur dizileriyle, televoleleriyle, tatlı yarışmalarıyla! maçlarıyla baş başa bırakın onları… Kendi yalancı, yapay dünyalarında avunup dursunlar... Sakın düşünmelerine, kendilerini sorgulamalarına fırsat vermeyin!
Değerli dostlar, bu gidişe dur demenin zamanı hala gelmedi mi? Bu oyunu bozmak için neyi bekliyoruz? Gençliğimiz, geleceğimizi, yarınlarımızı emanet edeceğimiz gözbebeğimiz, yarının toplum kurucuları, öğretmenleri, doktorları, siyasetçileri, yöneticileri onlar… ve onları kaybediyoruz. Zaman, bir şeyler yapma zamanı… “Durun kalabalıklar! Bu cadde çıkmaz sokak” diyen ve diyecek olan yüreklere selam olsun…
Saygılarımla…
20.12.2009
Yard.Doç.Dr. Celil ABUZER
|
Yorumlar
Şöyle bir objektif olarak bakarsan, çevremizde ve gündemde olan olaylara bakın ne demek istediğimi anlarsınız. Tabiki anlamak isteyenler için,bir Dünyada bu kadar riakar, düzenbaz ve hatta hain olan bir yerde ne beklersiniz, İnsanların beynini uyuşturmak gerek onuda dış destekli medyamız hallediyor.
Bir memleket düşünün kahramanları hain, hainlerin kahraman olarak lanse edilmesi ve bunu seyreden bir toplum ancak Tv dizileri ile uyuşturulur. onuda bizde tam uyguluyorlar. Ne deyim Allah bu milletin üzerindeki ölü toprağını kaldırsın ve uyanmasına vesile kılsın derim. Allaha emanet olun.
kurtlar vadisi, kollama, tek türkiye.....
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.