Sakin bir ortamda 3 sandalye koyuluyor. Birinci sandalye karşınızdaki kişinin sandalyesi, ikinci sandalye sizin sandalyeniz, üçüncü sandalye ise olaya dışarıdan bakan bir bilen ya da danışman kişinin sandalyesi olarak düşünülüyor (gözlerinizi kapatırsanız daha konsantre oluyorsunuz.) Anlaşılmak istenen konu ile ilgili, herkese aynı sorular sorulmakla birlikte özel sorular da sorulabiliyor.  Aslında   görsel  bir metot haline getirilmiş empati  denilebilir. Önce karşınızdaki insanın sandalyesine oturarak, kendinizi  onun yerine koymaya çalışıyorsunuz. Yaşı, mekanı, ortamı, kişiliği ne olursa olsun karşındaki insanın siz olduğunuzu düşünerek, onun ne düşündüğünü ve söylediklerini hangi psikolojiyle söylemiş olabileceğini düşünüyorsunuz. Bütün sorulara cevap arıyorsunuz. Sonra kalkıp, kendi sandalyenize geçerek bütün sorulara cevap arıyorsunuz. Sonra da kalkıp danışman sandalyesine geçiyorsunuz. Konsantre olarak yaparsanız, isteyerek ve öğrenmek için yaparsanız bu uygulamayı, zaten  sonunda kendiniz bir karara varmış oluyorsunuz. Kesin konuşuyorum, çünkü denenmiş ve ispatlanmış bir metottur.

     Bunu bu akşam boş zamanımda ışıkları kapattım ve  bu açılım olayını değerlendirmeye çalıştım. Aslında bu soruları dışarıdan birisinin sorması daha etkili ve objektif olacaktır. Yapmayı denerseniz, her 3 sandalyede oturduğunuzda da soruları bir başkasının sormasını sağlarsanız daha iyi olacaktır.  Bütün soruları benim sormam çok objektif olmamış olabilir, ya da bütün soruları aklıma getirememiş ve soramamış olabilirim, ama bir sonuç çıkarttım. Ben sonucunu şimdi size yazmayacağım. Çünkü bu yöntemi herkesin uygulamasını ve yorum olarak buraya yazmasını rica edeceğim. Benim  sorduğum soruları buradan yazacağım. Sizler de  mutlaka farklı  sorular türeteceksiniz. Sizler de aklınıza gelen, sorulması gerektiğini düşündüğünüz soruları yazarsanız, burada oluşan sorulardan sonra tekrardan bu empati metodunu uygular, bu konuyu tekrar burada tartışmaya açarız. Sorular:

-Bu açılım gerçekleşirse nasıl bir Türkiye olacaktır? Açılımın siyasi ve ekonomik sonuçları ne olabilir?

-Açılımı istemekteki asıl amacınız nedir? Kimin hassasiyetleri önemlidir? Kimin ne kadar fedakar olması gerekmektedir?

-Bu açılım desteksiz, uzlaşmasız olur mu? Tezkere olayında nasıl bu meclis uzlaştı ise yine uzlaşılamaz mı?  Pkk’lıların annelerinin hassasiyetleri kadar diğer patilerin hassasiyetleri gözetilse bu uzlaşı sağlanamaz mı?

-Mhp ve Chp şartsız koşulsuz bu açılıma bu haliyle destek verse ne kaybeder ki, durması gerektiği yerde durulamaz mı?

-Kanunsuz, plansız, yol haritasız olduğunu zaten hükümet söylüyor, gündeme göre hareket edilecek deniliyor. Peki  Mhp ve Chp de gündeme göre hareket edemez mi?

-Terörle anlaşmış tek ülke olan İtalya’da önce teröristler tek bir tabanca bile bırakmadan teslim ettiler, sonra hükümet kanunlar çıkarttı ve anlaşmalar oldu. Bizim uyguladığımız yöntem aynı mı ki kıyaslıyoruz?

-Bundan sonra hiçbir ana ağlamasın yeterli bir gerekçe midir? Geçmişteki acıyı yüreğinde hisseden anaların hassasiyetleri önemli değil midir? 

-Ergenekon da terör örgütü ise “pişman oldum” demeleriyle serbest bırakılmaları gerekmez mi? Avrupa İHM eşitlik ilkesinden yola çıkarak buna karar vermez mi?

-Pkk’lıların anası da bizim insanımız değil mi? Onla daha fazla zaiyat veriyor, onlardan daha fazla ana ağlıyor? Bunun önemi yok mu?

-Açılımın Mecliste görüşüleceği tarihin, apo’nun yakalanış tarihine denk gelmesi, ciddiyetsizlik midir? Yoksa plansız ve aceleci olmanın doğurduğu bir hata mıdır?

-Tarihler bu kadar önemli midir? Muhalefet de 10 kasım propagandası yapmaktadır. Bu ne kadar doğrudur? Ya da süreci ne kadar etkiler?

-Açılım sorumlusu bakanın Suriye’den çıkartılışının yıldönümünde sınır kapısına giderek yaptığı açıklama karşıyı kamçılamıyor mu?

-Başbakanın dağdan inenler terörist değil açıklamaları ve hazmettirme lafları çok ağır değil midir?

-Henüz sadece 30 kadar kişi geldi. Bakıldı ki olmuyor, durduruldu. Acaba sizce hükümet gerçekten doğru yolda mı? Ya da muhalefet  çok mu sabırsız?

-Açılımı bazı yazarlar ile Polis Okullarında basına kapalı tartışarak başlatmak  yerine önce partilerle ve mecliste tartışılsa daha iyi olmaz mıydı?

-Adı bile 3 defa değiştirilen bu açılım gerçekten  tutarsız mı sizce?

-Hükümetin anlaşmayı Kuzey Irak’ta Osman Öcalan ile yapması, pkk ile anlaşmak değil midir? Bu doğru mudur?

-Dtp’nin bunu şova dönüştüreceğini bilmiyorduk size ne kadar mantıklı geliyor? Diyarbakır BŞ Belediyesinin 3 gün öncesinde kurduğu o kocaman çadırlar bunu göstergesi değil miydi?

-Hakimlerin oraya gitmesinin Güvenlik gerekçesine dayandırılması ne kadar mantıklı? Gelenler helikopter ile sınırdan alınamaz mıydı?

-İzmir’deki   tek bir tane şehit abisinin (o da anası da babası da değil) açılım devam etsin demesini  günlerce manşet yapıp, madalyalarını kıran, takma bacaklarını valiliğin önüne bırakan, yüzlerce olup ağlayarak gösteri yapanların haber bile yapılmaması, medyanın açıktan yönlendirme yapması ve taraf tutması olayı nasıl etkiler?

-Ne hükümetin ve Dtp’nin içerik, istek, talep, teklif, projesinin olmaması hiç şüphe uyandırmıyor mu?

…….

Dikkat ederseniz bunları ben size sormuyorum, lütfen atışma yapmak için ya da sataşmak için bana sorular sormasın. Ama bu empatiyi kurmak için objektif olduğuna inandığınız soruları yazabilirsiniz. Bu eleştiriye açık olmadığım anlamına gelmesin. Çünkü burada yapıcı olmak adına bir şeyler yapmayı, uzlaşmayı çalışmayı teklif ediyorum. Sorularımda tarafsız olamamış olabileceğimi de zaten belirtmiştim….

Söz Sizde.

Saygılarımla…