BAŞLIKSIZ YAZI

     Birgün bir arkadaşım (S.S.) bana şu soruyu sormuştu: “Chp fanatiklik yaptıkca Ak parti oylarını artırıyor (halk inadına onlara veriyor). Yaptıklarıyla neden Chp hiç oyunu artıramıyor” sorusunu sorarak sözlerine devam etmişti: “Chp’nin başkanı ve onlarca uzmanı bunu göremiyor mu sence? Diyelim ki bunların hepsi aptal, bir vatandaş bunu pankart yapıp mitingde tv’lere gösterip neden bunu gündeme getirmiyor. Bu bir planlanmış oyun ve taraftarlar uyutuluyor. Sonuçta bu siyasi partilerin hepsi aynı” demişti. Hatta Mhp ve Chp için öyle örnekler vermişti ki;  çok şaşırmış ve verecek cevap bulamamıştım.  Peki, Ak parti nasıl aynı olur sorusunu da benim bulmamı istemişti…..

Bu akşam (14 Ekim)  Milli maç var. Birkaç gündür yapılanları, olanları gözden geçirdiğimde irkildiğimi fark ettim. Şöyle bir kafamda canlandırdım geçmişten günümüze…

2007 şubatında Unesco israil’in Mecsid-i aksa’nın altına tunel kazdığını ve derhal bunu durdurması gerektiğini açıkladı. Bölgenin Ağır Abisi Eşbaşkanımız oraya hemen heyet gönderdi. 23 Mart 2007 günü sessiz sedasız yurda dönen heyet bunun turistik bir kazı olduğu raporunu utanmadan sıkılmadan Başbakan’a sundu. Böylece konu kapanmıştı. Oysa Unesco bile bunu görmüştü. Eşbaşkanımız “Ya arkadaşlar: Unesco yalan mı söylüyor, iyi baktınız mı? Unesco 21 gün inceledi ve bu çağrıyı yaptı, bak biz burada hakemiz, (siz ağlama duvarı falan içinde) İsrail gezinizle birlikte 2 günde bu raporu yazdınız” demedi. (Bu konu ile ilgili daha sonra bir yazı yazacağım)

Birgün “One munite” dedi. Yarım saat sonra özür diledi. “Yanlış anlaşıldım, kastım o değildi” dedi ama meşhur olmuştu bir kere… şiirler, şarkılar, formalar, tişörtler…

Kıbrıs konusunda söylediği ve içimizi acıtan o sözünü tekrarlamak bile istemiyorum. Nasıl olsa Rumlar kabul etmeyecek, bari biz masadan kaçan taraf olmayalım diye verdiğimiz tavizlerin bir kenara yazılacağını düşünmeden söylenmiş bir söz olarak geçiştirdik ve unuttuk. Ama şimdi Kıbrıs olayı ile ilgili, BM temsilcileri nezaretinde 100e yakın görüşme oldu. Gelinen noktada referanduma giderken kabul ettiğimiz (toprak tavizi dahil) noktadan devam edebileceği BM ve Rumlar tarafından açıklandı. Üzerinden 10 gün geçti Talat sadece birkez itiraz etti, devamı yok. Türkiye’den ise çıt bile yok.

Kısacası; taviz, taviz, açılım, açılım derken… Dün ve bugün yaşananlar içimi çok acıttı ve bu yazıyı kaleme aldım…

Diyarbakır’ın göbeğinde bir pkk’lı Dağlıca’yı biz bastık, şöyle vurduk, böyle öldürük diye şov’la karışık açıklama yapıyor. Kimse hiçbişey yapmadı. Ne savcı, ne yetkili, ve başbakan…

Ama kalbi buruk Azerbaycan Türklerine destek olmak için; Milli maçta bayrak sallamak, leyhte ve aleyhte tezahurat yapmak yasaklanıyor. Hem de ne adına dersiniz: DEMOKRASİ ADINA (vali öyle açıkladı). Bir parti yürütmeyi durdurma kararı aldırıyor. Apar topar Fifa’dan yazı isteniyor.“Türk olmak, Türk’e destek olmak bu kadar mı kötü bir şey” dedim kendi kendime ve cevabını bulamadım… Üstelik kimse Emniyetin o kameralı sisteminde kötü tezahurat küfür asla edemez. Üstelik maça alınan taraftar sayısı Üç bin. 3000 kişiden de bilet alabilmek için davetiye isteniyor. Davetiyeyi kim veriyor belli değil. Federasyonun sitesinde de buna bir açıklama getirtilmemiş. Kimin eli var bu işte, kim veriyor bu davetiyeyi açıklama yok… Diğer 15,000 taraftar ise; Polis akademisi ve subay okulu öğrencileri. Sarı gelin şarkısını söylemek ve Kırmızı-Beyaz tezehüratından başka bişey seslendirmek de yasak. (Orada maçı izleyen bir öğrenciden öğrendim, teyit edilebilir)

İyileşme olacağına inansak “tamam” diyeceğim, iyilik bizden olsun diyeceğim. Ama öyle bir ümidim de yok. Cumhurbaşkanımız oraya maça şartsız gitti, Sarkisyan “kapı açılmanda gelmem” şartı koştu. Çok önemli şahsiyetler Clinton’lar devreye girdi de teşrif ettiler!

Aslında önemli olan, Erivan’daki müzede işgal altındaki topraklarımız diye sergilenen (Sivas’tan, Erzurumdan, Van’a kadar) Türkiye topraklarından vazgeçecekler mi? Soykırım iddialarından vazgeçecekler mi? Karabağ’dan vazgeçecekler mi (Karabağ Dünya’nın en kaliteli ve en büyük altın madeni yataklarına sahip). Bu buluşmayı sağlayan ülkelerin hepsi (ABD kabul etmese de her defasında bizden taviz almak için tepemizde tutuyor) sözde soykırımı tanımakla kalmamış, olmadığını iddia edene hapis cezaları getirmiştir. Onlar bu kanunları geri çekecekler mi… Aslında buna benzer onlarca soru var (devam yazısı yazabilirim istenirse)

Bir de protokolun sonucuna bakalım.

Türkiye’nin kazancı ne olabilir: en fazla 100 bin turist ve bir miktar sınır ticaretinden gelir.

Ermenistanın kazancı ne olabilir: yeni anlaşılan doğalgaz ve petrol boru hatlarının oradan geçmesi, işsizlikten eriyen nüfüsları için (5 milyondan bir buçuk milyona düşen) bir umut kapısı. Türkiye’den Azerbaycan’a deniz ve demiryolu projesinin yapılabilmesi.

Ayrıca, Rusya, Fransa, İsviçre, danimarka ve İngiltere’nin desteklediği Ermenistan, Karabağ olayını diplomatik yollardan çözmeyi kabul ediyor. Çünkü AB kozunu kullanılacak ve bizim Azerbeycan’ın iç işine karışmamız gerektiği söylenerek safdışı bırakılacağımız konuşuluyor. (Ateş olayan yerden duman çıkmaz).

Kısacası bizim yönetimimiz ya aceleyle karar veriyor ya da yönlendiriliyor. Bunu benim buradan kestirmem ya da yorumlamam kolay değil. Ama tahmin etmesi zor olamayan bir tecrübemiz var ki; Kıbrıs olayı. Sonra pişman olduğumuzda iş işten geçmiş oluyor…

Peki ne yapmalı diyenler olursa: Bence bunu kendi irademizle yapmalıyız. ABD önderliğinden birkaç ülke dayattı diye acelece değil. Çünkü biliyoruz ki onlar aceleye getirdi ya da dayattıysa bizim hayrımıza olmaz… Bunu kuveytte, Afganistanda, Irakta gördük.

Son söz: Allah (C.C.) Vatanımızı, Milletimizi korusun, sonumuzu hayır eylesin. (amin)

Biliyorum ki daldan dala atladım ve karmaşık bir yazı oldu.  Ancak bunu izlemek içimden gelmeyen maç saatinde kaleme aldım ve düzeltme yapmadan içimden geldiği gibi yazdım.

Saygılarımla…